Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK' nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan ve mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olayda yaralanan 2010 doğumlu sanığın çocuğu mağdur ...'ın kanuni temsilcisi olan annesi ...'ın 20/11/2013 tarihli celsede; 2009 doğumlu ...'ın kanuni temsilcisi olan babası ...'ın ise 11/09/2013 tarihli talimat ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettikleri ve katılma iradesini göstermedikleri anlaşılmakla, yaşı küçük mağdurlar velilerinin beyanına üstünlük tanınacağından, mağdurlar ... ve ... bakımından katılma talebi reddedilen ve katılan sıfatı bulunmayan mağdurlar vekili Av. ...'nin CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek ve yalnızca katılan ... vekili sıfatıyla hükmü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen cezanın fazla olduğuna ve paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.