Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanıklar ..., ...,... haklarında TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,
Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddi
Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...'nün mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii tarafından, sanık ... hakkında temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle reddine ilişkin ek karar, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Sanık ... hakkındaki ret kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin Sinop Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2013 gün ve 2012/ 213-2013/41 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, hükmün sanığa tebliğine rağmen temyiz edilmediği dikkate alındığında, verilen 21.02.2013 tarihli ret kararının isteme uygun olarak ONANMASINA,
B) Sanıklar ..., ..., ... ve ...'nün mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesine gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanıklar hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,
2- Yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasındaki TCK’nın 50/6. maddesine ilişkin A-4 ve B-4. bentlerinin hükümden çıkartılması ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından “sanıktan tahsili" ibarelerinin çıkartılarak yerine "yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktarda tahsiline" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy