Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluğa rağmen yargılama sırasında vekil ile temsil edilmemiş olan 18.10.2002 doğumlu katılan ...'a, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 tarihli tevdi yazısı üzerine barodan atanan vekilinin, hükmü katılan adına temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, katılanlar.. ve ... vekilinin ceza miktarına ilişkin, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirle işlenen suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 6 numaralı bölümünün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin son üç paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.