Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan arafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğinin sübuta ermediği, sanığın aleyhine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Meydana gelen kazada taksirle yaralama suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından" sanığın kusuru bulunmadığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE, " cümlesi çıkartılarak yerine "taksirle yaralama suçunun sanık tarafından işlediğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (e) maddesi gereğince BERAATİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.