Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK' nın 89/1, 2-b-e, 3-b, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, şirketi temsile yetkili olmadığına, yaralanmaya ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında belirlenen temel cezadan katılanın yaralanmasının niteliğine göre yalnızca TCK'nın 89. maddesinin 3. fıkrasının “b” bendi uyarınca arttırım yapılması ve sanığın aynı maddenin 2. fıkrası kapsamında kalan yaralanmalarının da temel cezanın tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilmeyerek her iki fıkradaki nitelikli haller uyarınca ayrı ayrı arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. fıkrasının çıkarılması, 3. fıkradaki "540" ibaresinin "360", 4. ve 5. fıkradaki "450" ibralerinin "300" ve 5. fıkradaki "13.500" ibaresinin "9.000" şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.