Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
30.07.2012 günü saat 21:30 sıralarında katılan sanık ...'nun yönetimindeki ticari minübüs ile yerleşim yeri dışında, 8 metre genişliğinde, orta refüj ile bölünmüş, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda...Devlet Karayolunu takiben ... İlinden... İli istikametine aracındaki yolcularla birlikte seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamete seyretmekte olan sanık sürücü ...'nın katılan sanık Mehmet'e ait minübüsü sollamaya çalıştığı sırada, kendi aracının sağ ön yan kısmıyla önündeki aracın sol yan kısmına çarpması neticesinde, sürücü ...'nun aracında yolcu olarak bulunan ... yüzünde sabit ize ve 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, diğer katılanlar ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları ve sanığın tam kusurlu olduğu somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübutuna, kusura, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bölümünün 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği,sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.