Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun uyarınca tazminat
Hüküm: Davanın reddine
Davacının manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekili 21.03.2012 tarihli dilekçesi ve ekindeki 13.04.2006 tarihli vekaletname ile ....1962 doğumlu .... TC kimlik nolu ... adına dava açıp müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alınıp tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduktan sonra 24.04.2012 tarihli dilekçesi ile de dava dilekçesinde davacı isminde yanlışlık yapıldığını, dava açtığı şahsın .... 1962 doğumlu ... olması gerektiğini belirterek bu şahsa ait 28.05.2007 tarihli vekaletnameyi de ibraz ettiği ancak, mahkeme ıslah ile tarafın değiştirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesi gereğince davanın tarafının ıslahının mümkün olması nedeniyle davanın bu sebeple reddi isabetsiz ise de,
Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 esas-2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin ve makul bir süre içinde dava edilmesi gerektiği dava süresi açısından en lehe kabul ile Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulü gerektiği ve her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar bakımından, beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği anlaşılmakla ve bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında 08.11.1990 tarihinde verilip, 09.05.1991 tarihinde kesinleşen beraat hükmü ile, tazminat davasının açılmış olduğu 21.03.2012 tarihine kadar, 21 yıldan fazla süre geçtiği ve davacının bu uzun süre içerisinde hakkındaki beraat hükmünden haberdar olmadığından söz etmenin yaşamın olağan akışına uymayacağı gibi davanın süresinde açıldığının kabulünün de mümkün olamayacağı gözetilmeden, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekmekle red kararının gerekçesi itibariyle hatalı sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yapılan yanlışlığın dilekçe ile düzeltildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.