Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Her iki sanık hakkında ayrı ayrı; TCK' nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre katılanler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarınına gelince;
Olay tarihinde saat 17.30 sıralarında, sürücü ... idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içerisinde, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, her iki tarafında yaya kaldırımı bulunan yolda gündüz vakti seyri sırasında, seyrine göre sağdan yola giren .... çarpmamak için sola kaçarken, önce .... çarptığı, ardından yaya kaldırımına çıkarak, burada sanıklar... ve ... sahibi olduğu ... Tic.Ltd.Şti. nin elemanı olarak çalışan ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, her ne kadar mahkemenin mahkumiyet hükmüne esas aldığı 06.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, ... Ltd. Şti. yetkilileri sanıklar ... ve ... de gerekli iş güvenliği önlemlerini almayarak meydana gelen ölüm neticesinden asli oranda kusurlu oldukları belirtilmişse de, meydana gelen kazanın iş kazası niteliğinde olmayıp, trafik kazası niteliğinde bulunduğu, sanıklar tarafından alınması gerekli olan önlemler olarak belirtilen "tabela, bariyer ve ikaz bandı tedbirlerinin alınmaması" hususlarının meydana gelen neticeyi engelleyici etkisinin bulunmadığı, meydana gelen ölüm olayı ile sanıklara kusur olarak yüklenen davranışlar arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.