Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK' nın 89/4, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın "Aldughaım" olan soyadı gerekçeli karar başlığına "..." olarak yanlış yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın, olay tarihinde, sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş, iki şeritli, 7 metre genişliğindeki, asfalt kaplama, Gaziantep-Osmaniye kara yolunda, olay mahalline geldiğinde, önünde aynı yönde seyir halinde olan ve takip mesafesini korumadığı katılan ... idaresindeki aracı sollamaya çalıştığı esnada aracın hakimiyetini kaybederek sağ ön kapı kısmından çarpması sonucunda, iki kişinin orta derecede kırık oluşacak, iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında, 6 ay ile 3 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 1 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasının TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma öneren 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “sanığın kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın kastının yoğunluğu" ibaresinin hükümden çıkarılması ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Full & Egal Universal Law Academy