Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
Hüküm: 17.301,68 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacı vekilinin hükme yönelik herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı, kararın onanmasını talep ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz talebinin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir,
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde; tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün 31.03.2011 tarihinde kesinleştiğinin, davanın ise 07.12.2012 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kabule göre de;
Davacının ceza infaz kurumunda tutuklu bulunduğu süre içerisinde yapmış olduğu harcamalarının maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmeyerek, 3.536 TL'nin maddi tazminat hesabına dahil edilmesi suretiyle fazla tayini,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.