Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sürücü belgesinin geri alınmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1.) Olaydan 1 saat 20 dakika sonra yapılan ölçümde 22 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahaldeki çift yönlü yolda seyri sırasında aracın sağ ön ve yan kesimleri ile önce yolun kenarında yan yana bulunan iki adet çöp konteynırına çarpıp konteynırla birlikte ilerleyerek o sırada kaldırım kenarında konteynıra çöp atmak için bulunan katılana çarpması sonucu katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, alkol miktarı dikkate alındığında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2.)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.