Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' ibaresi yerine, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' ibaresine yer verilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;
Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkındaki Kanun yürürlükten kaldırılmış, 5271 sayılı CMK'nın Yedinci Bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ilâ 144. maddelerinde, tazminat isteme koşulları ve sonuçları yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlenmiş ise de; 5320 sayılı Kanunun 6/2. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 07.05.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında, yapılan işlemden kasıt davacının tutuklandığı tarih olup bu tarih itibariyle de tazminat istemi hakkında 466 sayılı Kanun hükümleri esas alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tutuklama işleminin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de, tutuklama işleminin gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinin 7. fıkrasında belirtilen ‘’Mahkum olup da tutuklu kaldığı süre hükümlülük süresinden fazla olan veya tutuklandıktan sonra sadece para cezasına mahkum edilen kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir.’’ Hükmü nazara alındığında davacı lehine ancak hükümlülük süresini aşan ve fazladan tutuklu kalınan süre üzerinden maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekeceği, bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olarak gösterilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarih, 2007/28 esas, 2010/177 karar sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanığın) tutuklu kalmadığı ve yapılan yargılama sonunda 2 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, dayanak... Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarih, 2006/209 esas, 2006/681 karar sayılı ceza dava dosyasına ait bilgi ve temin edilmiş belgeler incelendiğinde de; davacının (sanığın) bu dosya kapsamında 27.06.2001 tarihinde tutuklanarak, 23.11.2001 tarihinde tahliye edildiği ve yapılan yargılama sonunda 2 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edildiği, davacının (sanığın) kesinleşen 2 yıl 8 ay ve 2 yıl hapis cezalarının 5275 sayılı yasanın 99. maddesi gereğince toplanarak sonuç olarak 4 yıl 8 ay hapis cezası olarak içtima edildiği ve davacının (sanığın) hükümlü statüsüne geçmiş olduğu ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 19/1. maddesi ve 2148 sayılı Kanuna göre hükümlü sayılması nedeniyle ve iyi halli olmak koşuluyla ceza infaz kurumunda kalması gereken koşullu salıverme tarihini aşan sürenin de... Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarihli değişik iş sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 11.04.2011 tarih, 2010/185 esas, 2011/223 karar sayılı ceza dava dosyasından aldığı kesinleşen 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahsup edilmiş olduğu dikkate alınmakla birlikte,... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2012 tarih, 2012/44 sayılı değişik iş sayılı kararında... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenmiş 24/02/2012 tarihli müddetname esas alınarak koşullu salıverme tarihi olarak belirlenmiş olan 10/05/2003 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olarak belirlenen 22/02/2006 tarihi dolmadan, davacının (sanığın) ... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarih, 2007/28 esas, 2010/177 karar sayılı ceza dava dosyasında 26.03.2004 tarihinde yeniden kasıtlı suç işleyerek mahkum olduğu ve bu suç tarihi itibariyle koşullu salıverme kararına uymadığının anlaşıldığı ve 27.06.2001 yılında tutuklanmış olan davacı (sanık) hakkında 5320 sayılı Kanunun 6/a maddesi gereğince uygulanması gereken 466 sayılı Kanunun 7/1. maddesinde "Mahkum olup da tutuklu kaldığı süre hükümlülük süresinden fazla olan" kimselerin tazminata hak kazanacağının belirtilmiş olması karşısında, davacının (sanığın) her halükarda tutuklu kaldığı sürenin hükümlülük süresini aşmadığı gibi, 30/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 18. maddesi hükmü ile lehe düzenleme getiren ancak, davacının (sanığın) tutuklandığı tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 144/1. maddesinin (1). fıkrasının (a) bendinde tazminat isteyemeyecek kişiler arasında ''gözaltı ve tutukluluk süresi başka bir hükümlülüğünden indirilenler'' şeklindeki düzenlemenin yürürlükten kaldırılmış olmasının yukarıda açıklanan diğer nedenlerle birlikte davacı lehine tazminata hükmedilmesine olanak sağlamayacağının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahkeme tarafından yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda, tazminat istemine ilişkin davanın 466 sayılı Kanun hükümleri yerine, yazılı gerekçe ile tutuklama işleminin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy