Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1-2-b-d, 51/13-7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun işlendiği zaman diliminin mahalinde gerekçeli karar başlığına ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike geçirip, vücudunda kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 89/2-a-b maddesi gereğince arttırılmasına karar verilmesi gerekirken 89/b-d maddesi uygulanması,
İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “ duyularından birinin zayıflamasına neden olunmasından dolayı TCK'nın 89/2-B-D” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olmasından dolayı TCK'nın 89/2-a-b” cümlesinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.