Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine
Taksirle yaralama suçundan sanıklar haklarındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçinin 18.06.2013 tarihinde hakları hatırlatılarak şikayeti sorulduğunda gelecek celse avukatı ile beyanda bulunacağını ifade edip 22.10.2013 tarihli duruşmada ise şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıklara isnat edilen taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, 25.05.2012 tarihinde kolluk ifadesinde mağdurun şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın açıkça vazgeçmeye karşı koymadığı anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılanın sanıkların cezalandırılmasına karar verilemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.