Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın kusursuz olduğunun anlaşılmasına ve hükmün gerekçe bölümünde de kusurunun bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın atılı suçu maddi olay olarak sabit olacak ve unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak tam bir vicdani kanaat oluşturucu delil elde edilemediği gerekçesi ile CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk bendindeki "sanığın bu suçu maddi olay olarak sabit olacak ve unsurları itibariyle oluşacak biçimde işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak tam bir vicdani kanaat oluşturucu delil elde edilemediğinden" ibarelerinin çıkartılarak yerine “yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” ibarelerinin getirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy