Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müşteki... ile sanığın evli oldukları ancak ayrı yaşadıkları, 26/02/2008 doğumlu katılanın tarafların müşterek çocukları olduğu, olay tarihinde katılanın, babası olan sanığın evinde bulunduğu sırada, temizlik yapan ablasına yardım etmek istediğinde elini elektrik süpürgesine kaptırması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;
Hükmün gerekçe kısmında, sanığın kusurunun bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin somut ve ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendindeki “ yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK nun 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE ” ibaresi çıkartılarak yerine “sanığın kusuru bulunmadığından üzerine atılı taksirle yaralama suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy