Tebliğname No : 12 - 2014/150458
Mahkemesi : Çanakkale 2. Sulh Ceza Mahkemesi
Tarihi : 14.02.2014
Numarası : 2013/194- 2014/95
Suç :Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü meskun mahalde gece vakti kontrolsüz dört yönlü kavşakta tali yoldan ana yola kontrolsüzce çıkan sanığın, müştekinin sevk ve idaresindeki araç ile çarpışması neticesi müştekinin aracında yolcu olarak bulunan katılanın vücudunu ağır şekilde etkileyecek 4. derece kemik kırığı ile yaralandığı olayda, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, kusuru ve oluşan zararın derecesi dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe tamyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,
Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasından TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılarak 135 gün adli para cezası belirlenmesi gerekirken 270 gün karşılığı adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin,
Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık M.. Ü.. hakkındaki hükmün 2. paragrafında yer alan “270 gün” ibaresinin“135 gün” olarak, 4. paragrafında yer alan “225 gün” ibaresinin“112 gün” ve 6. paragraflarında yer alan “4500” ibaresinin “2.240” olarak düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.