(5237 S. K. m. 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Cumhuriyet savcılarının temyizinin sanık aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcılarının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın, rampaya park ettiği kamyonunu, kontrolsüz olarak yeniden çalıştırdığı sırada, kamyonu geriye doğru kaçırdığında arkada bulunan katılana çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Dosya içerisinde bulunan 12.04.2006 tarihli doktor raporundan katılanının hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyen kırık oluşacak, duyularından ve organlarından birinin işlevini sürekli yitirilmesine neden olacak biçimde yaralanması nedeniyle tayin edilen temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326. maddesi gereğince 08.05.2008 tarihli ilk hükümdeki ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine 27.03.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy