Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/(3)-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün gerekçe kısmında, sanığın olay anındaki alkol düzeyinin yüksekliği, o hali ile trafikte oluşturduğu tehlike boyutunun fazlalığı, olayın meydana geliş şekli, sayfalarca sabıkasına karşın suç eğilimini devam ettirmesi ve cezanın caydırıcı olması gereği vurgulanmış olmasına karşın sanık hakkında kısmende olsa alt hadden uzaklaşmak sureti ile ceza tayinini gerektirir bir durum bulunmadığı belirtilmek suretiyle çelişki oluşturulmuş ise de, sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi karşısında, bu durum mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, tayin edilen cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulduğu sırada yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesinin belirtilmesi gerekirken sadece 179/2. maddesinin belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan ''179/2. maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.