Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İncelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hükme esas alınan ve oluşa uygun olan Adli Tıp Kurumu raporunda ölenin olayda tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği, hükmün gerekçesinde, sanığın kusurunun bulunmadığından beraatine karar verildiği belirtilmiş olup, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından bahisle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,
2-Suç tarihinde bir gün gözaltında kalan sanık hakkında beraate hükmedilirken, CMK'nın 141/2. maddesi gereğince tazminat hakkı bulunduğunun bildirilmemesi ve bu hususun kararda belirtilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. Maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan, “üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmediğinden
CMK 223/2-e maddesi uyarınca” ibareleri çıkartılarak, yerine “yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca” ibarelerinin yazılması ve hüküm fıkrasına "Beraat eden sanığın CMK'nın 141. ve devamı maddeleri uyarınca tazminat hakkı bulunduğunun kendisine bildirilmesine" bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.