Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106 maddesi gereğince de ihtarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “aynı yasanın 52/1-2 fıkralarına göre” ibaresinden sonra gelmek üzere “200 GÜN ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE”ibaresinin eklenmesi, hükmün 5. bendindeki “ sanıktan alınmasına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına” cümlesinin ilave edilmesi, hükmün 6. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.