Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddi
Davacı vekilinin 04.10.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde beraat hükmünün kesinleştiğinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı ancak tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün 21.05.2012 tarihinde kesinleştiğinin, davanın ise 04.10.2013 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş; davacı tarafından açılan tazminat davası üzerine, davacıya ve Maliye Hazinesine duruşmaya davet yönünden açıklamalı çağrı kağıdı tebliğ edilmeden, Cumhuriyet savcısının da duruşmaya iştiraki sağlanarak duruşmalı inceleme sonucunda bir karar verilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmış ise de, tüm bu nedenlerle bozma yapılması esasa etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş; 04.10.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 08.10.2013 olarak yazılması; mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy