(5237 S. K. m. 53, 89)
Dava: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1- Sanık müdafinin, temyiz dilekçesine eklediği Sağlık Kurulu Raporu, sanığın vesayet altına alınmasına ilişkin Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ve Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesinin hasta evrakı içeriği dikkate alındığında, sanığın atılı suçun işlendiği tarihte, hafif derecede mental reterdasyon rahatsızlığı olduğu ve bu nedenle vesayet altına alındığı ve tedavi gördüğü anlaşılmakla; suç tarihinde atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak derecede akıl hastalığı olup olmadığı hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sanık hakkında atılı taksirle yaralama suçundan temel ceza tayin edilirken kanun maddesinin TCK'nın 89/4 maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan 85/1 olarak gösterilmesi,
b- Taksirli suçlarda uygulama yeri olmayan TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasına göre sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmek suretiyle, aynı maddenin 1. ve 4. fıkralarına muhalefet edilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy