NCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm: 5.900 TL maddi ve 600 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak
davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağı olan İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2012/73 esas, 2014/6 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda her iki suçtan beraatine hükmedildiği, hükümlerin temyiz edilmeksizin 31.01.2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 13.05.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, davacının da maddi tazminat olarak sadece beraat hükmünün 31.01.2014 tarihinde kesinleşmesinden önce düzenlenen 18.12.2013 tarihli serbest meslek makbuzu ile vekalet ücreti olarak avukatına ödediği 5.900 TL'yi talep etmesi karşısında, dayanak dosyada davacı sanık lehine vekalet ücreti olarak verilmesi gereken ancak verilmediği anlaşılan 3.000 TL'nin düşülmesinden sonra kalan 2.900 TL'nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar veilmesi gerekirken serbest meslek makbuzundaki miktarın tamamının maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinde yer alan maddi tazminat miktarının “2.900 TL”ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.