Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 9.510,85 TL maddi ve 22.250 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkındaki Kanun yürürlükten kaldırılmış ve 5271 sayılı CMK'nın Yedinci Bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ilâ 144. maddelerinde, tazminat isteme koşulları ve sonuçları yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlenmiş ise de; 5320 sayılı Kanunun 6/2. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 07.05.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında, yapılan işlemden kasıt davacının tutuklandığı tarih olup bu tarih itibariyle de, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu ve 466 sayılı Kanun'da tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat hakkının bulunmadığına dair herhangi bir hükme yer verilmediği dikkate alındığında tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Tazminat talebinin dayanağı olan Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2014 tarih, 2010/210 Esas – 2011/77 sayılı ek kararının kesinleşip kesinleşmediğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1- Mahkemece 21.02.2002 tarihinde yakalanarak 24.02.2002'de tutuklanan ve 09.11.2004 tarihinde tahliye edilen davacının gözaltı ile birlikte tutuklu kaldığı 991 günden hakkında hükmolunan hapis cezasının şartla tahliye tarihine göre fazladan yattığı 890 gün için maddi ve manevi tazminata hükmolunduğu halde hükmün esasını oluşturan kısa kararda davacının 21.02.2002 tarihinde yakalandığı, 22.02.2002 tarihinde tutuklandığı ve 09.11.2004 tarihinde tahliye edildiğinin ve bu tarihler arasında tutuklu kalınan süreye ilişkin olarak maddi ve manevi tazminata hükmolunduğunun, hükmün gerekçesinin bazı kısımlarında ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacının tutuklandığı 24.02.2002 ile tahliye tarihi olan 09.11.2004 tarihleri arasındaki süreye ilişkin olarak maddi ve manevi tazminata hükmolunduğunun belirtilmesi suretiyle duraksama ve çelişkilere neden olunması,
2- Davacı hakkında fazladan tutuklu kaldığı 890 güne ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak 7.265,81 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda brüt asgari ücret üzerinden eksik yasal kesinti yapılması ve tatil günlerine çift yevmiye tahakkuk ettirilmesi suretiyle belirlenen 9.510,85 TL'nin hükme esas alınması neticesinde maddi tazminatın fazla tayini,
3- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
4- Hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarlarına şartla tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün esasını oluşturan kısa kararda 22.02.2002 tarihinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise 24.02.2002 tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince sonucu itibariyle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.