Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Davacı vekili, 27/11/2014 tarihinde yüze karşı verilen hükmü bir haftalık kanuni temyiz süresinden sonra ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin 29.12.2014 tarihinde tebliği üzerine, karşı temyiz talebini içeren dilekçesini Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda belirtilen 10 günlük yasal süreden sonra 16.01.2015 tarihinde sunmuş olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Davalı Hazine vekilinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede ;
Gerekçeli karar başlığında, ''dava tarihi'' yerine ''suç tarihi ve saati'' ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve dava dilekçesinde, tutuklama tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen, hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi ve nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.