Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın evlerinin balkonunu yıkadığı sırada çocuğu olan mağdurun ağlaması üzerine 2 yaşındaki mağduru pencerenin pervazının üzerine koyduğu, o sırada mağdurun 14 yaşındaki ablası ..'nın da mağdurun yanında bulunduğu, sanığın balkonu yıkamaya devam ettiği sırada, mağdurun dengesini kaybederek 1 metre yükseklikten evin iç kısmına düşerek, hayati tehlikeye ve 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda,
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/4. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, velayet altında bulunan mağdurun babası olan ...'ın 14.04.2013 tarihli karakol beyanında eşi olan sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bahse konu olayın da bilinçli taksir ile meydana gelmediği anlaşılmakla, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın CMK'nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 12/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.