Tebliğname No : 12 - 2015/263964
Mahkemesi : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 11/04/2013
Numarası : 2012/870 - 2013/247
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'na duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
Antalya İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'ne yapılan, sanık C.. A..'in kullanımında olan ...... plakalı araçta, stepnenin altında çok sayıda sikke bulunduğuna dair ihbar üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı arama ve el koyma iznine binaen, bahse konu araçta yapılan aramada, bagaj kısmında, paspas altında, stepnenin üzerinde bulunan bir torba içerisinde, bir zarfta 27 adet sikke ile 1 adet objenin ele geçirildiği, yine bir zarf içerisinde de 18 gram esrar maddesinin ele geçirildiği, Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarih ve 2012/507 değişik iş sayılı kararıyla el koymanın onaylanmasına karar verilen eserlerin aldırılan 22.05.2012 tarihli Antalya Müze Müdürlüğü raporunda, eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlıkları olduğunun tespit edildiği, her ne kadar bu tespitler üzerine sanık hakkında “izinsiz kültür varlığı bulundurmak” suçundan dava açılmış ise de; sanığın verdiği ifadelerinde, olaydan bir gün önce de araçta arama yapıldığını ve bir şey bulunamadığını, ertesi gün aracın alınıp emniyete götürüldüğünü ve burada yapılan aramada bir miktar esrar ile davaya konu sikkelerin bulunduğunu, kendisinin sigara dahi içmediğini, tarihi eserlerle de bir ilgisinin olmadığını, bunları araca kimin koyduğunu bilmediğini, ancak aracın kiralık bir araç olduğunu, bir anahtarının kendilerinde, diğerinin kiralama şirketinde olduğunu, ayrıca aracı firmalarında kullandıklarını, aracı ortağı ve çalışanlarının da kullandığını ve hatta apartmandaki kapıcılarına dahi kullandırdığını, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, sanık hakkında ayrıca görülen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan davada, sanığın vücudundan alınan kan, idrar ve kıl örneklerinde yapılan kriminal incelemesinde, sanığın vücudunda uyuşturucu maddeye rastlanmadığı ve sanığın hakkında açılan bu davada beraat ettiği, davaya konu eserlerin içinden çıkan zarf üzerinden alınan parmak izi ile sanıktan alınan parmak izlerinin mukayesesinin yaptırıldığı ve 25.06.2012 tarihli kriminal raporunda, zarf üzerinden elde edilen parmak izinin, sanıktan alınan izlerle uyumlu olmadığının tespit edildiği, yine dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, sanığın kullandığı araçta tarihi eserlerin bulunduğuna dair ihbarların, 19.05.2012, 21.05.2012 ve 22.05.2012 tarihlerinde olmak üzere birçok kez yapılmış olduğu, yapılan son ihbarın da eserlerin aracın stepnesi altında saklandığı şeklinde ayrıntılı oluşunun, ihbarlar konusunda şüphe uyandırdığı, ilk yapılan aramada bir suç unsuru ele geçirilemediği halde, sadece 12 saat sonra yeniden aramanın yapıldığı ve bu aramada davaya konu eserlerin ele geçirildiği, yine aramaya katılan polis memurlarından H..O.., B.. M..ve M.. A.. yargılama aşamasında tanık sıfatı ile verdikleri ifadelerinde, kendilerinin araçta yapılan aramada sikkelerin bulunduğuna dair görgülerinin bulunmadığı şeklinde beyanlarda bulundukları, sanık ifadeleri, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamından, sanığın beyanlarının doğru olmadığına, sanığın kullanımında bulunan araçtan ele geçirilen davaya konu 28 adet kültür varlığının, araca sanık tarafından konulduğuna, sanık tarafından ilgili birimlere haber verilmeksizin muhafaza edildiğine dair, mahkumiyetine yeterli ölçüde delillerin elde edilemediği ve yargılama neticesinde mahkemece beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,
Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.