Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, d, e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
16/08/2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 15/08/2009 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2) Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2013/3196 Esas- 2013/24012 Karar sayılı ve 31/10/2013 tarihli düzelterek onamaya konu ilamının 1. bendinde katılan ... yararına, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde yeniden katılan yararına vekalet ücretine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm bölümünün 1. paragrafındaki “amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkarılması ile vekalet ücretine ilişkin 10. bendin hükümden çıkarılması suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.