Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 51. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık duyup duymadığı, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, kazadan sonra olay yerini terk etmeyip, mağdurun en yakın sağlık kuruluşuna sevk edilmesi için çaba gösteren, duruşmanın ilk oturumunda müdafii ile beraber hazır olan ve bir dahaki oturumlara katılmasına gerek görülmediğinden duruşmadan vareste tutulma talebinin kabulüne karar verilen, olayı oluş şekline uygun şekilde anlatarak mahkemeye yardımcı olan, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve adli sicil kaydı da bulunmayan sanık hakkında, “Eylemden pişmanlık duymadığı da anlaşılan sanığın yargılama süresince göstermiş olduğu tutum ve davranışları itibariyle yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememeze olumlu kanaat gelmediğinden” şeklindeki, dosya kapsamına uygun düşmeyen isabetsiz gerekçelere dayalı olarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmemesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.