Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
... Asliye Ceza Mahkemesince taksirle öldürme suçundan sanığın yüzüne karşı verilen 30/04/2013 tarih ve 2012/118-2013/121 sayılı hükmün, sanık tarafından süresinden sonra 03.07.2013 tarihinde temyiz edildiği gerekçesi ile 17.02.2014 tarih ve 2013/29132-2014/3797 sayılı ilamıyla temyiz isteminin reddine ilişkin karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın 30.04.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi ile kararı temyiz ettiği ve yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu gerekçesiyle, itiraz yasa yoluna başvurularak temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak dosyanın incelenmesi talep olunmakla, itiraz konusu değerlendirildi;
Sanığın, yüzüne karşı verilen hükmün 30.04.3014 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşılmakla;
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca KABULÜNE,
2-Dairemizin 17.02.2014 gün ve 2013/29132-2014/3797 sayılı TEMYİZİN REDDİ kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair, temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın yogunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendindeki “kastın yoğunluğu” ifadelerinin çıkarılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.