Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
30.07.2013 günü saat 20.05 sıralarında sanık sürücü ...'ün yönetimindeki kamyon ile yerleşim yeri dışında, 7 metre genişliğinde, aydınlatması olmayan, bölünmüş, düz, kuru, eğimsiz, asfalt kaplama yolda, alaca karanlık havada Konya yönünden Cihanbeyli yönüne seyri sırasında olay yeri 3 yönlü T kavşağa gelip, Karabağ yönüne seyretmek üzere sola dönüş yaptığında, sağından, Cihanbeyli yönünden Konya yönüne seyirle aynı kavşağa gelen sürücü ... yönetimindeki otomobilin, kendi aracına sağ yan kısmından çarpması sonucu otomobil içerisinde yolcu olarak bulunan ..., ... ve ...'nın vefatı, ...'nın kemik kırığına neden olacak şekilde, ...'nın hayati tehlikeye, kemik kırığına, işlev kaybına neden olacak şekilde, ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan ve sanığın asli kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik inceleme yapıldığına, ceza miktarına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sadece katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, vekalet ücretinin katılanlara verilmesine denilmek suretiyle hükümde karşılıklığa yol açılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (2.) bendinin d. cümlesinde yer alan “katılanlara” ibaresinin çıkarılarak yerine “katılan ...'ya” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.