Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: 2863 sayılı Kanuna aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık .....'un beraatine; sanık .....'un mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesine, 22/07/2010 tarih ve 6008 sayılı Kanun ile eklenen, “sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenleme karşısında, 30/04/2015 tarihli duruşmada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini söyleyen sanık ..... hakkında, anılan düzenlemenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ..... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, suça konu taşınmazı diğer sanık .....'un kiraladığı ve taşınmaz üzerindeki imalatları sanık...'un yaptırdığına dair herhangi bir delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan;
Sanık ..... hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine; katılan vekilinin, sanık ...'ın beraatine karar verilmesinin kanuna uygun olmadığına, sanık ... hakkında hükmedilen cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi mümkün olmasına, adli para cezasının ertelenmesi olanaklı bulunmamasına rağmen, ertelemenin sadece hapis cezasını içerdiğini belirten bir ifade kullanılmaksızın, her iki cezayı kapsar biçimde sanık hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi kanuna aykırı,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan altıncı paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesine” şeklinde; sekizinci paragrafında yer alan “cezasının ertelenmesine” ibaresinin, “hapis cezasının ertelenmesine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sanık .....'un beraatine ilişkin hükmün DOĞRUDAN, sanık .....'un mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.