Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda
alınması, Hakaret, İftira
Hüküm: 1-İftira suçundan beraate,
2- Hakaret suçundan TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet,
3-Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundanTCK’nın 133/1, 51/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hakaret suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, iftira suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan sanık tarafından, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan katılan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri gereğince verilen 2100 TL adli para cezasından ibaret 18.09.2014 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün kesin olması nedeniyle reddine ilişkin Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2014 gün ve 2014/75 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA,
B) İftira suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
C) Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 133/1. maddesinde, iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi; aynı Kanun'un 133/2. maddesinde ise en az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır. Söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, aralarında geçen sözleri kaydetmesi, TCK'nın 133/1. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem aynı Kanun'un 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.
Bu açıklamalar ışında dosya içerisinde bulanan CD çözüm tutanağına göre tarafı olduğu konuşma içeriklerini kaydeden katılan sanığın eyleminin TCK’nın 131/1 mddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların kaydedilmesi suçunu oluşturmayacağı, konuşma içeriklerinin özel hayata ilişkin konuşmalar olmayışı dikkate alındığında TCK’nın 134/1 maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu da oluşturmayacağı, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alındığında, katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.