Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükmün tefhim edildiği son duruşmada hazır olan sanık müdafiinin, duruşma tutanağına “Sanık müdafii tarafından kararın uygun bulunmadığı ve gerekçeli temyiz dilekçesi sunulacağının beyan edildiği, duruşma zaptının bir suretinin yazı işleri müdürlüğüne gönderilmek suretiyle temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek temyiz kaydının yapılması” cümlesinin şerh edilmiş olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesine uygun temyiz talebi niteliğinde olduğu ve temyiz tarihinin tutanağın düzenlenmiş olduğu 03.07.2015 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, gerekçeli kararın tebliği üzerine CMUK'un 314. maddesi uyarınca sunulan ihtiyari temyiz lahiyasının herhangi bir süreye bağlı bulunmadığı dikkate alındığında tebliğnamede temyiz isteminin süre yönünden reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur oranı saptanmadan sanığın ağır kusurlu kabul edildiğine, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy