Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1,62/1,51,51/3-7-8,63,53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Olay gecesi sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, aydınlatmanın bulunduğu iki yönlü caddede seyirle ışıksız 4 yönlü kavşak mahallinde soldaki sokağa dönüş yaptığı sırada, aracının önü ile, cadde üzerinde karşı yönden gelen ve sürücü belgesi bulunmayan ölen idaresindeki motosikletin önü ile cadde üzerinde ve sokak giriş köşesine 2.6 metre mesafede çarpışması akabinde ölenin otomobilin önce ön kaputuna sonra ön camının sürücü kısmına çarpıp düştüğü, motosikletin ise 4.9 metre savrulduğu olayda, dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;
Kabule göre de;
TCK'nın 50/4 maddesi gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa adli para cezasına çevrilebilmesine rağmen, mahkemece ''cezanın türü ve süresine göre'' paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle TCK'nın 50/4 maddesine aykırı olarak yanlış gerekçe gösterilmesi;
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararına uygundur F-A
Yazı İşl.Md.