Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 86/2-a.b, 62/1, 52/1-2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Sanığın dosya kapsamı itibariyle sürücü belgesinin bulunmadığının anlaşılmış olmasına karşın, hüküm tesis edilirken, hükmün 2 numaralı bendinde “TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına”, 3 numaralı bendinde ise, uygulama kabiliyeti olmadığı halde, “TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi” suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,
2-Hükmün 1 numaralı bendinin 2. paragrafında TCK'nın 89/2-a,b,e maddesi yerine, TCK'nın 86/2-a,b maddesi yazılarak, uygulanan kanun maddesinin yanlış gösterilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm bölümünün 2. ve 3. bentlerinin hükümden çıkarılması, hükmün 1. bendinin 2. paragrafındaki ''TCK'nın 86/2-a,b” ibaresinin çıkarılarak yerine, “TCK'nın 89/2-a,b,e” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.