Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
..., ... vekili,
Katılan ... vekili
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü, saat 22.00 sıralarında, sanığın domuz avladığı sırada, sulama işinde çalışan ve olay yerine bahçedeki suyu kesmek amacıyla gelen müteveffayı domuz sanarak tüfekle bir el ateş etmesi ile gerçekleşen olayda; 1.86 boyunda olan müteveffanın ayakta iken domuz sanılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık ve yanında bulunan tanığın beyan ettiği gibi eğilmiş olduğunun kabulü halinde ise, ceset üzerindeki yaraların beyanla uyumlu olmadığı, ayrıca müteveffanın eşi katılan ... ve ...'ın yargılama aşamasındaki beyanları dikkate alındığında, eylemin kasten adam öldürme suçunu oluşturma durumuna göre yüksek görevli ağır ceza mahkemesi tarafından değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ve sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;
2-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ..., ... lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi; kendisini ayrı bir vekille temsil ettiren katılan ... lehine ise, ayrıca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.