Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç:Taksirle Öldürme
Hüküm:TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 50, 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; silinme koşulları oluşmuş sabıkası olan tali kusurlu sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması ve ölü yakınlarının şikayetçi olmaması nedeniyle hakkında takdiri indirim uygulanmasına rağmen; "Sanığın tespit edilen kimliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alındığında tedbir veya para cezasının caydırıcı olmayacağı kanaatine varıldığından TCK’ un 50 maddesinin tatbik talebinin reddine, hapis cezasının tedbir veya paraya çevrilmesine yer olmadığına, "Sanığın tespit edilen kimliği, adli sicil kaydı ve duruşma tutanakları incelendiğinde pişmanlık duymadığı ve ileride suç işlemekten çekinmeyeceği kanaatine varıldığından, TCK’ un 51 maddesinin uygulanmamasına ve cezasının ertelenmesine yer olmadığına," şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51.maddesinde düzenlenen erteleme ve TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.