İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, bilirkişi raporuna, kusur durumuna, tayin edilen cezaya, lehe olan hükümlerin uygulanmamasına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 23:00 sıralarında, sanık sürücünün yönetimindeki aracı ile yerleşim yeri içinde, tek yönlü, düz, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, önünde seyretmekte olan katılan ... yönetimindeki otomobil ile mağdur ... yönetimindeki kamyonete arkadan çarpması neticesinde altı kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun mahkemece kabul edildiği olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu " gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,
2-Duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanığın, sabıkasız oluşu lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde, “Sanık katılan ...'in zararını kısmen veya tamamen karşılamamış olduğundan hakkında TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy