Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/3-b, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/8496 sayılı tebliğnamesi ile sanık veya müdafiine ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 89/3-b maddesi gereği hüküm kurulması nedeniyle bozma talep edilmişse de, dosya kapsamına göre katılanın yaralanmasının işlev yitirilmesi niteliğinde olduğuna dair doktor raporunun 29/05/2013 tarihinde, iddianamenin düzenlenme tarihi olan 24/06/2013 tarihinden önce verildiği, 21/11/2013 tarihli celsede sanığa iddianame ve eklerinin okunduğunun görüldüğü, bu şekilde sanığın rapor içeriğinden bilgisi olduğu ayrıca; 27/11/2014 tarihli karar celsesinde Cumhuriyet savcısının mütalaa içeriğinde katılanın yaralanmasının organlardan birinin sürekli olarak yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtildiği ve TCK'nın 89/3-b. maddesine temas edildiği, aynı celsede sanık ve müdafiinin de bulunduğu, mütalaadan haberdar oldukları ve mütalaa üzerine beyanda bulundukları anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi