Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b-d, 62/1, 52/2-4, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-13/12/2013 tarihli duruşmada iddianamenin kendisine tebliğ edilmediğini, iddianameyi tebliğ aldıktan sonra müdafisi huzunda savunma yapmak istediğini beyan eden ve aynı gün iddianameyi usulünce tebliğ alan ancak sonraki duruşmalara katılmayan sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 147 ve 191. maddelerine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
2-Kendisini barodan atanan vekil ile temsil ettiren katılan lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi,
3-Katılanın sadece hayat fonksiyonlarını (2). derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmış olması karşısında; artırım hükümleri arasında TCK'nın 89/2-d maddesinin de gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.