Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama,Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-3. ve TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi 149 promil alkollü olarak, idaresindeki otomobil ile karlı ve buzlu havada bölünmüş yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek önce sağ şeritte seyir halindeki araca, sonra da kaldırıma çıkarak otobüs durağında bekleyen iki yayaya çarparak yayaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği anlaşılmakla;
Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması, buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi ya da şikayetten vazgeçme nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının kabul edilmesi karşısında; sanığın, eyleminde bilinçli taksir koşulları oluştuğu, ancak, 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurların şikayetten vazgeçmesinin, bilinçli taksir halinde dahi geçerli bulunduğu gözetilmeden, kovuşturma aşamasında sanığın da hazır bulunduğu duruşmalarda mağdurların şikayetten vazgeçtiğini ifade etmesi ve sanığın vazgeçmeye açıkça karşı çıkmamak suretiyle zımmi olarak kabul etmesi nedeniyle sanığın eyleminin kül halinde TCK’nın 179.maddesi kapsamında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu, bu suçtan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken eylemin ikiye bölünerek iki ayrı hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy