Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Davacı vekilinin 11.12.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu eşyalara el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde; beraat hükmünün 17.05.2012 tarihinde kesinleştiği davanın ise 11.12.2012 tarihinde açıldığının, kesinleşmiş beraat hükmünün CMK'nın 142/1. maddesinde öngörüldüğü şekilde ilgilisi durumunda bulunan davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığının anlaşılması karşısında davanın kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açıldığı gözetilerek yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
2- Gerekçeli karar başlığına “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” olan dava adının “466 sayılı yasaya muhalefet” olarak yazılması,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.