Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar .... ve...'in beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili; sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, adı geçen sanığın müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle, sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek ve;
Anayasa Mahkemesi'nin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:
... Kurulu'nun 24/10/2002 tarih ve 1856 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanı içerisinde bulunan sanıklara ait taşınmaz üzerinde, sanık ...'in kendi adına asaleten, annesi ve kardeşleri olan diğer sanıklar adına vekaleten hareket ederek, ....San. Ltd. Şti. ile imzaladığı 11/11/2004 tarihli “düzenleme şeklinde arsa karşılığı inşaat yapım sözleşmesi” çerçevesinde 105 bağımsız bölümlü bir yapılanma oluşturulduğu, dosya kapsamında mevcut 05/09/2013 tarihli bilirkişi raporunda, projesinde bodrum katlar depo, makine dairesi, antre ve hidrofor odası olarak gösterildiği halde, yerinde konut niteliğiyle yapılıp kullanıldığının, blok binalarda proje harici yapılan imalat fazlalığının 541.88 metre kare olduğunun, sözü edilen fazlalıkların, ana binalar ile birlikte ve aynı standartlarda yapıldığının, inşaat yapım süreci dikkate alındığında imalatların 2007 yılında tamamlanmış olabileceğinin belirtildiği;
Bitez Belediyesi tarafından “sayın ...” hitabı kullanılarak düzenlenmiş olan 16/12/2004 tarihli “imar durum belgesi” nde, bölgenin 3. derece doğal sit alanı olduğuna açıkça yer verildiği, yukarıda bahsedilen 11/11/2004 tarihli sözleşmeye göre de, inşaat işinin imar durumuna, onaylı projeye, teknik şartnameye ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yapılması müteahhitin sorumluluğunda bulunmakla birlikte, arsa sahibinin de belirtilen hususlara riayet edilip edilmediğini bizzat veya teknik eleman aracılığıyla denetleme imkanına sahip olduğu, hatta, binaya ait mimari, betonarme ve tüm tesisat projelerinin birer takımının kontrollerde kullanılmak üzere arsa sahibine verileceğinin de taraflarca hüküm altına alındığı, dolayısıyla, suça konu inşaat işindeki gibi büyük çapta bir yapılaşmanın müteahhitin insiyatifine bırakılmasının ve hiç takip edilmeden sözleşme gereğinin yerine getirilmesine dair beklentinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki, arsa sahibinin inşaat yapım sürecine dahline ilişkin hükümlere 11/11/2004 tarihli sözleşmede de yer verildiği anlaşılmakla; bahse konu süreçte diğer sanıkları da temsilen hareket eden sanık ...'nın “yaptıran” sıfatıyla “izinsiz inşai ve fiziki müdahale” suçunu işlediği kabul olunarak, adı geçen sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle hüküm tesisinde ve sanıklar ... ve ..'nin beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar... ve... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair, soyut iddia dışında cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden arındırılmış, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan;
Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılması için şüpheden uzak delil bulunmadığına, sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen 150 gün adli para cezasında, 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim yapıldıktan sonra “125 gün” ve devamında da, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 50 TL olarak belirlenmek suretiyle “6.250 TL” adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hesap hatası yapılarak sanığa fazla adli para cezası tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan gün adli para cezasının “125 gün” olarak; üçüncü paragrafında yer alan adli para cezası miktarının “6.250 TL” olarak düzeltilmesi suretiyle, sanıklar .... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükmün DOĞRUDAN, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy