Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
12.06.2013 tarihinde, saat 08:20 sıralarında sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otobüs ile yerleşim yeri içinde, 17.50 metre genişliğinde, orta ayırıcı ile bölünmüş, düz, eğimli, ıslak zeminli ve asfalt kaplama yolda, yağmurlu havada seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftan yol dışı kalıp devrilmesi sonucu ...'ın sol kol ampute olacak şekilde, ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, ... ile ...'ün ise kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandıkları ve sanığın tam kusurlu olduğu olayda, katılanlar ..., ... ve ...'ün karar tarihinden sonra sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri, sanığın da temyiz dilekçesinde şikayetten vazgeçmeye karşı koymadığı anlaşılmakla, sanığın sadece ...'ı yaralanması nedeniyle sorumlu olacağı, dolayısıyla sanığın eyleminin 89/1 ve 89/3-b maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve tespitinin gerekmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.