Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat davasının dayanağını oluşturan... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/785 Esas – 2013/597 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacı (sanık) hakkında TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övmek suçundan dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 215. maddesinde 29.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklikle, davacının (sanığın) üzerine atılı suçu ve suçluyu övme suçu açısından, suçun oluşabilmesi için ''açık ve yakın tehlike'' kriterinin getirildiği, ancak somut olayda ise davacının (sanığın) eyleminin kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlike ortaya çıkardığından bahsedilemeyeceği ve bu nedenle 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası davacının (sanığın) eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle beraatine hükmedildiği, CMK'nın 144/1-b. maddesindeki, kanuna uygun olarak yakalanan veya tutuklanan kişilerden, tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat isteyemeyeceği yönündeki düzenleme ve davacının tutuklandığı tarih itibariyle 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 100/4. maddesinde düzenlenen tutuklama yasağının söz konusu olmadığı da dikkate alınarak davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy