Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: TCK'nın 179/2-3, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Sanığın 225 promil alkollü vaziyette idaresindeki motorsikletiyle, yerleşim yeri içerisinde bulunan, bölünmüş, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplı yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, sola doğru bulunan hafif viraja hızını azaltmayarak girmesi neticesinde yaya kaldırımına çıktığı ve ...'a çarparak yaraladığı, her ne kadar dosyada mağdurun kati hekim raporu ve ifade tutanağı bulunmadığından şikayetçi olup olmadığı ve taksirle yaralama suçu bakımından işlem yapılıp yapılmadığının anlaşılmadığı ancak soruşturma evrakının kolluk aşamasında tefrik edilerek 2014/963 suç numarası ile ayrı bir fezleke düzenlendiği anlaşılmakla, sanığın tek olan eylemi ile hem taksirle yaralama hem de trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlemesi halinde, şartlarının varlığı halinde sadece zarar suçu niteliğinde olan taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında tefrik edilen dosya akıbeti, sanığın kusur durumu ve hakkında şikayetçi beyanında bulunulup bulunulmadığı araştırılarak mümkün ise dosyaların birleştirilmesi, değil ise diğer dosyada verilen hüküm veya yapılan işlem de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Kabule göre de, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.