Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Hüküm gerekçesinde kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine hükmedilen sanık hakkında, hüküm fıkrasında "suçu işlediğinin sabit olmaması" nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında yer alan “suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle CMK 223/2-e” ibaresinin çıkarılarak yerine “Sanık ...'in taksirinin bulunmaması sebebiyle CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.