Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar 26.03.2014 tarihinde davacının yüzüne karşı verilmiş ise de, temyiz süresinin ''tefhim veya tebliğ'' tarihinden başlayacağının belirtilmesi karşısında, yasa yoluna itiraz süresinde yanıltılan davacının, 15.04.2014 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli hükme karşı 16.04.2014 tarihli temyiz itirazının yasal süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının açıkça tarih belirtilmeden yasal faiz talep etmesi karşısında, tayin olunan maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihi olan ''19.12.2013'' tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinin ''14.01.2014'' olarak belirtilmesi suretiyle bu tarihten itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki ''14.01.2014'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''19.12.2013'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy